บทที่ 130 มีสติ

"อึก!"

เสียงอาเจียนอย่างรุนแรงดังก้องไปทั่วห้องน้ำหรู

นิ้วมือของพริมดาวจิกเกร็งลงบนกระเบื้องผนังห้องน้ำจนข้อนิ้วซีดขาว ดวงตาแดงก่ำ ริมฝีปากพึมพำซ้ำไปซ้ำมาว่า "เป็นไปไม่ได้... ไม่จริง... เขาต้องไม่ทำแบบนั้น..."

แต่คำปลอบใจตัวเองเหล่านั้นกลับไร้ผล น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นเครือ เรี่ยวแรงที่ขาเหือดหายไปจ...